Paranolmal activiti part 7 †

Emo wydawał się być nieobecny. Byłam pewna że tej nocy musiało się wydawarzyć coś strasznego, a Julka nie wróciła. Po ok 10 min. ciszy zaczął rozmowę:

- Nie zauważyłaś że od jakiegoś czasu dzieje się z tobą coś dziwnego?

- Coś dziwnego czyli co?

- Na przykład widzisz albo słyszysz coś czego wcześniej nie widziałaś albo nie słyszałaś. 

- Nie.. Nie wiem. Czemu o to pytasz?

- Nie no dobra. Powiem ci bo nie chcę nic przed tobą ukrywać. Straciłaś przypomność na 2 dni. W tym czasie próbowałem unicestwić Julie, ale mi się nie udało. Sama odeszła i powiedziała że kiedyś znowu wróci i zrobi coś złego. Stwierdziła też że podczas nawiedzania nas zesłała nam umiejętności widzenia duchów albo słyszenia ich próśb. 

- O mój Boże. I co teraz zrobimy? Będziemy żyć ze świadomością że może jutro albo za tydzień znowu przyjdzie?

- Niestety musimy.

- Boje się Dawid. Cholernie się boję- w tym momencie pierwsze łzy zciekły po policzkach. To bylo jak sceny z horrorów. 

- Ej jest już dobrze. Doskonale cię rozumiem. Wiesz co? 

-Co?

- Muszę ci coś pokazać. Chodź za mną. 

- No dobrze - złapał mnie za rękę i pociągnął za sobą. Biegliśmy w kierunku jego domu. Potem weszliśmy do środka tylnimi drzwiami i zeszliśmy schodami w dół.  Gdy Dawid otworzył drzwi od piwnicy moim  oczom ukazały się perkusja, sciana wypełniona gitarami, keybord i z boku małe studio nagraniowe. 

- To jest takie moje miejsce. Tu nagrywam covery, przychodzę kiedy mam jakiś problem i gram albo pisze piosenki jak mam wene. Tu potrafie się wyciszyć, wyłączyć, zrelaksować. Teraz wiemy o tym tylko my. Jeśli tylko będziesz mmiała potrzrbe możesz ze mną tu przyjść.

- Jejciu dziękuję. To jest wspaniałe.

- No to na co jeszcze czekasz? Chodź i graj ze mną- zaproponował chłopak. Wręczył mi gitatre elektryczną a sam zają miejsce za perkusją. Wygłupialiśmy się. Czułam się jak w raju. Tylko ja mój chłopak i znakomite instrumenty. Niestety całą tą harmonię przerwał odgłos telefonu. Zadzwoniła do mnie Ala. Postanowiłam odebrać.

- Hej Werka!

-Ave Ala. Coś się stało?

- Nie. To znaczy tak! Wiesz kto jest moim  nowym chłopakiem?

- Jej. Nie mów że wyrwałaś jakiegoś przystojniaka z Londynu!?

- Nie jakiegoś tam zwyczajnego. Nazywa się Liam. Poznaliśmy się w centrum handlowym a dalej tak jakoś wyszło. 

- Wow. Aluś! To wspaniale. Przyjedziesz z nim do Polski?

- Tak. Właśnie zamówiliśmy bilety. A co u ciebie?

- Ohh.. Długo by można opowiadać. Jestem dziewczyną Dawida.

- Ooooo Emosie ty mój. Widzę że podczas kiedy mnie nie było ostro szaleliscie. Tiaaaakk... 

- Dobra kotek muszę kończyć Liaś czeka.

- Jasne. Dobrej zabawy.

- Dzięki. Tobie z Dawidem też. Pozdrów go. 

-Okey cześć.

-Kto to był?

- Heh.. To Ala. Moja koleżanka ze schroniska. Masz pozdrowienia- cmoknęłam go  w usta.

- Ejj.. Liczyłem na coś więcej- powiedział udając smutnego.

Ja tylko się uśmiechnęłam i namiętnie pocałowałam chłopaka. On od razu pogłębił pocałunek. Czułam motylki w brzuchu. Trwaliśmy w tym uczuciu dopóki nie....

************************

Chcecie się dowiedzieć co dalej? 2 komentarze i nastepny post ;)