Paranolmal activiti part 12

***Następnego dnia***

Po upojnie spędzonej nocy trzeba się jakoś ogarnąć. Pewnie chcielibyście szegółów zboczuszki. Co tu mówić. Było cudownie. Pozbierałam nasze ubrania, które były porozrzucane po całym pokoju. Poszłam wziąć szybki prysznic i się jakoś ogarnąć. Czuję, że jestem najszczęśliwszą osobą na świecie. Mam ochotę wykrzyczeć całemu światu moje szczęście. Boże! Założyłam czarne rurki, bluzke z Falling In Reverse i bluzę Dawida. Przed wejściem do kuchni ostatni raz się przeciągnęłam i poczułam jego silne ręce na moich biodrach i świerzy oddech na szyi. 

- Ave kotku. Jak się spało?

- Świetnie. Bo z moim narzeczonym. A tobie?

- A jak myślisz. Byłaś wspaniała. 

- Haha. Zrobić ci kawe?

- Poproszę.

Wstawiłam wodę a Dawid skoczył do sklepu po coś słodkiego do kawy. Otworzyłam na chwile laptop i zalogowałam się na fb. Nie mogłam uwierzyć w to co tam zobaczyłam. Jeden wielki spam wiadomością, że Falling In Reverse przyjeżdża do polski a dokładnie do stolicy. Sprawdziłam jeszcze dla pewności na blogach o chłopcach z tego zespołu i faktycznie to była prawda. Nie czekając ani chwili dłużej zamówiłam 2 bilety VIP dla siebie i Emo. Nie były dość drogie więc mogłam sobie na nie pozwolić. Wyszłam przed dom i tam czekałam na chłopaka. Kiedy go zobaczyłam od razu do niego pobiegł pełna energii.

- Co się stało moja Bello?

- Mój Edwardzie zamówiłam nam bilety VIP na koncert FIR. Przyjeżdżają do Warszawy!

- Jejciu Emosku to przecież wspaniale. Kiedy to jest?

- 6 marca, o 19.00. 

- Okey. Napewno pojedziemy. A to dla ciebie na dobry początek dnia- powiedział i wręczył mi czarną różę. 

- Jakie ja mam szczęście że trafiłam na takiego chłopaka jak ty. Kocham cię. 

- Nie. Jakie JA mam szczęście że trafiłem na taką dziewczynę jak ty. Też cię kocham. Zrobie dla ciebie wszystko żebyś tylko była szczęśliwa- oznajmił a ja cmoknęłam go w policzek. 

- Skąd wziąłeś taką róże? Przecież w zwykłych kwiaciarniach takich nie sprzedają.

- Wiem. Mój kumpel niedaleko ma sklep dla gothów. Kiedyś cię tam zabiore. Ma tam znakomite rzeczy i często są jakieś promocje bo ostatnio mało ma klientów. 

- Mósisz mnie tam koniecznie zabrać - odpowiedziałam i tak szczęśliwi wróciliśmy do domu. ulubione ciasto snickers'a. Zegarek wskazywał godzinę  7.00. Czas iść do schroniska i na trening a o 8.00 widzimy się na zajęciach. Kiedy Ala zauważyła pierścionek na mojej ręce zaczęła się drzeć i życzeć nam szczęścia. Wyprowadziłyśmy psy na spacer i ogarnęłyśmy ich boksy. Na zajęciach zajęłam miejce jak zwykle obok Dawida. Siedzieliśmy właśnie na lekcji matmematyki. To w sumie jedyne zajęcia, na których wszyscy rzucają się papierkami oraz gadają do woli i nie ponoszą tego konsekwencji. Matematyczka jest bardzo stara i nie może nigdy nas ogarnąć, więc najczęściej łapie się za głowę i siada za biurkiem i zaczyna sprawdzać sprawdziany innych klas. Ja rozmawaiłam z Dawidem czy nie kupilibyśmy jakiegoś zwierzaka, kiedy usłyszałam że ktoś do mnie dzwoni. 

*** rozmowa telefoniczna***

- Dzień dobry. Jestem Ziuzia. Pewnie mnie pani pamięta.

- Tak. Dzień dobry. Coś się stało? 

- Yhmy... Wczoraj śniła mi się moja matka. Mówiła, żebym pani zaufała. 

- Dobrze. Ciesze się, spotkajmy się dziś i pani w domu o 16.30, ok?

- Jasne. Nie będę już przeszkadzać. Do widzienia.

- Do widzenia.

*** po rozmowie telefonicznej***

-To była ta babka od ducha?

- Tak. Podwieziesz mnie do niej?

- Ojj.. Nie wiem. Muszę się zastanowić- powiedział Dawid z łobuzerskim uśmiechem na twarzy. Znamy się tak długo że wiem czego on w takich sytuacjach oczekuje i nie wiele myśląc namiętnie go pocałowałam. Oczywiście nikt tego nie zauważył. Ludzie w tych czasach są bardzo zajęci sobą i interesuje ich tylko ich świat. Moglibyśmy powiedzieć że są czasami jak dzieci z autyzmem. 

A teraz zawieziesz? - Zapytałam z miną szczeniaczka kiedy oderwałam się od jego ust. 

- Oczywiście Emosku.

Po  chwili zabrzmiał dzwonek na przerwe i wszyscy wyszli z sali.